Perry viert groot feest

28-07-2017 | Organisatie

Perry viert groot feest | Ipse de Bruggen

Feest is zo belangrijk als je een verstandelijke beperking hebt. En ik heb de laatste tijd niks te klagen.

Vorig jaar was ik dertig jaar “in dienst” bij Ipse de Bruggen. Dat is wel een jubileum waard denk ik? Dertig jaar heb ik de zorg zien veranderen en honderden begeleiders aan me voorbij zien trekken. Leuk, lieve en prachtige begeleiders, met hart voor de zaak. Ik mankeer niks aan mijn geheugen en velen staan nog perfect op mijn netvlies gegrift. Een enkel keertje eentje waar ik niks mee had, maar terugkijkend zijn dat toch uitzonderingen gebleken. Dertig jaar Ipse de Bruggen…Wat is het snel gegaan! Maar wij zijn er nog niet want dit jaar was er opnieuw een enorme mijlpaal. Ik ben namelijk vijftig jaar geworden. Vijftig! Wie had dat kunnen denken? Ik zelf niet want denken is niet echt mijn ding. Maar zonder gekheid… vijftig is en blijft een bijzondere leeftijd als je zo’n ingewikkeld lijf hebt zoals ik. In mijn familie weten ze dat op waarde te schatten en al eerder hebben ze allerlei zaken geregeld zonder dat ik het wist. Diny, de vrouw van mijn vader, had het voor elkaar gekregen om een feest te organiseren in de aula. Met spandoeken, versieringen, taart en limonade en als klap op de vuurpijl een echte zanger, helemaal voor mij alleen! Voorpret is een groot deel van het plezier en ik wist gelukkig al dagen van tevoren dat er een groot feest kwam. En geloof me… ik ben daar dagen met plezier mee in de weer. En zo kwam eindelijk de feestdag in zicht en vol spanning wachtte ik op hetgeen komen ging.

Die middag werd er een om nooit te vergeten. Diny en Loek waren natuurlijk aanwezig, maar ook familie en tot mijn genoegen de begeleiders en alle bewoners van mijn woning, met hun ouders. Dat was nog niet alles, want Diny had ook medewerkers van vroeger opgespoord. Begeleiders die meer dan twintig jaar geleden naast mijn rolstoel stonden en nu weer even langskwamen om mij te feliciteren. Een PRACHT van een feest  was het. Op mijn eigen terrein, een knots van een aula, helemaal voor mij alleen. En ik… ik vind dat ik het na dertig jaar trouwe dienst, of vijftig geweldige levensjaren een keer verdiend heb. Morgen ga ik weer als vanouds door op mijn fijne plekje hier. Ik sta dan weer volledig voor iedereen klaar en help mee waar ik kan. Wat mij betreft nog dertig jaar. Blijven jullie dan ook? Een beetje dicht in de buurt? Want ik wil niemand van jullie missen de komende tijd.

Liefs van Perry

Terug naar het nieuwsoverzicht

"Op de dag dat ik werd aangenomen voelde ik mij gelijk als een vis in het water."

Nico Hoogervorst, begeleider bij de Houtgroep. | Ipse de Bruggen

- Nico Hoogervorst, begeleider bij de Houtgroep.

Heb je een vraag?

Stel je vraag online of bel
(0800) 99 88 777

Top